Tijdens hun roadtrip door Noord-Spanje, bezoeken Luc en Carlijne zowel voor hen bekende als onbekende plekken. Dit keer zijn er een paar verschillen: ze reizen in de winter, met een camper in plaats van een tent en hun route leidt hen helemaal naar Galicië. In deel twee van deze blog reizen ze verder door het prachtige Baskenland en strijken ze neer in Cantabrië.
Thuiskomen in Zarautz
Het is eind december en we zijn benieuwd hoe druk het is op de camping in Zarautz. Op deze camping verbleven we eerder in de maand september. De camping ligt hoog en je hebt daardoor een fantastisch uitzicht over de baai. Voor de nodige beweging kun je vanaf de camping de vele trappen aflopen richting de boulevard van Zarautz. Er is altijd wel wat te zien, zoals surfers die de hoge golven trotseren en de gezellige terrasjes die elk jaargetijde wel vol met mensen zitten. De plek is populair onder de surfers en er heerst altijd een relaxt sfeertje. Bij aankomst krijgen we een warm onthaal en er is voldoende plaats om ons camperbusje te parkeren. Dat is in het hoogseizoen wel anders. Het is winter en het campingpersoneel is druk in de weer om de camping weer klaar te maken voor het voorjaar. Dezelfde avond pakken we de trappen naar beneden en weer omhoog voor een avondwandeling. Wanneer we langs de baai wandelen, voelen we ons gelijk weer thuis. Ons plan voor de laatste dag is een bezoekje aan San Sebastián. Het wordt heen wandelen en terug met de trein, maar alleen als het weer het toelaat.
![De baai van Zarautz](/sites/default/files/inline-images/Blog2-Zarautz-uitzichtvanafcamping22.jpg)
Klimmen en dalen naar San Sebastián
We checken nog even de weersvoorspelling. Het blijft gewoon droog, dus hup onze wandelschoenen gaan aan. Vandaag staat ons een pittige wandeltocht van 24 kilometer te wachten naar San Sebastián. Ook deze stad hebben we eens eerder bezocht en verveelt nooit. Heuvel op en heuvel af wandelen we langs de kust, deels over het Santiago de Compostella-pad, dat wij nu in tegengestelde richting lopen. De wandelroute is afwisselend. Het gaat van dwars door het bos, over de groene heuvels tot over een lastig pad met grote keien, langs kerkjes en door kleine dorpjes. Én we lopen, te vaak naar ons zin, behoorlijk wat keren steil omhoog en omlaag. Tja, dat is ook Baskenland. Het voordeel van de steile klimmen is dat we elke keer weer een prachtig uitzicht hebben, het felgroene heuvellandschap lijkt zich eindeloos uit te strekken.
![Heuvels van Baskenland](/sites/default/files/inline-images/Heuvels%20wandeling.jpg)
Met aardig vermoeide beentjes zien we dan uiteindelijk één van de baaien, La Concha, van San Sebastián liggen. We lopen door tot aan het eind van de boulevard waar de stad eindigt en de zee begint. Hier is het kunstwerk ‘De kam van de wind’ of ‘El peine del viento’. Hebben we dat eindelijk eens van dichtbij bewonderd. We verlangen inmiddels wel naar een stoel en een welverdiend glas Txacoli of cerveza en in ieder geval wat pintxos. Het is zondag en dan is het druk rond lunchtijd. Alle restaurantjes zitten stampvol. Gelukkig vinden we vrij snel een plekje. Heerlijk dat we straks lekker met de trein terug reizen. Weer helemaal bijgetankt begeven we ons via de gezellige winkelstraten richting het treinstation. In een kwartier zijn we weer in Zarautz. Nog even de laatste heuvel op voor vandaag, terug naar onze camper en de hemel barst los. Goh, wat een mazzelaars zijn we!
![De windkam in San Sebastián](/sites/default/files/inline-images/Windkam-Sansebasti%C3%A1n-1.jpg)
Bilbao: culturele hotspot
We reizen, na 3 nachten in Zarautz en een uitstapje naar San Sebastián, verder langs de kust richting Bilbao. Nog zo’n geweldige Baskische stad. Het is niet ver rijden naar de volgende bestemming, dus we nemen de tijd en pakken de langere toeristische route langs de kust. Het zonnetje schijnt en we maken een paar tussenstops onder andere bij Zumaia, bekend door de bijzondere rotsformaties met oergesteentes, ook wel ‘flysch’ genoemd. Daarna is Lekeitio, een klein vissersdorp, voor ons de perfecte plek om nog even rond te wandelen en te lunchen. Tijdens eb kun je hier naar het Isla de San Nicolas lopen, een soort ‘Le Mont-Saint-Michel’ van Spanje. Vervolgens rijden we verder via Guernica, berucht door de bombardementen tijdens de Spaanse Burgeroorlog en door Picasso's beroemde gelijknamige schilderij.
Uiteindelijk arriveren we op onze camperplaats, Kobeta Bidea, in Bilbao. Ook deze plek vinden we weer via de app Park4night. We mogen hier 48 uur verblijven en dat is prima voor ons. Ons hoofddoel van ons bezoek aan Bilbao staat de volgende dag op het menu: het Guggenheim Museum. Vanaf de camperplaats pakken we de bus en lopen we hier in 20 minuten naartoe. We zijn hier echt uren zoet. Aansluitend verkennen we de oude stad met de Mercado de la Ribera in art-deco stijl en de Middeleeuwse ‘Siete Calles’ (de zeven straten). We genieten nog even goed van de Baskische lekkernijen en maken ons op voor de volgende Spaanse regio.
Cabuérniga
Wanneer we vroeg inpakken voor vertrek, voelen we tot ons geluk de eerste zonnestralen al. Reizen naar Noord-Spanje in deze tijd van het jaar is extra risico op nattigheid. We zijn dus blij met elke druppel die ons bespaard blijft. Zwaaiend naar wat andere campinggasten, verlaten we Zarautz en rijden eerst langs de kust richting het dorpje Santillana del Mar. In onze reisgids lezen we dat dit dorp door Jean-Paul Sartre als één van de mooiste dorpen van Spanje werd genoemd. Nu zijn ze hier heel goed in het bestempelen van ‘mooiste dorpen’, en we hebben er al veel gezien, dus zou dit weer zo'n pareltje zijn? Toch maakt het ons nieuwsgierig. Het is gezellig druk en vinden meteen een leuk restaurant waar we zelfs buiten op het terras kunnen zitten. Ja, we zijn er zelf ook verrast over. Het middeleeuwse dorp is momenteel niet druk, wel levendig. We proberen ons voor te stellen hoe het hier in het hoogseizoen is. De vele toeristische winkeltjes met allerlei ambachtelijke producten doen vermoeden dat er dan meer volk over de vloer is. Het was de moeite waard om te stoppen en rijden het binnenland in naar Camping Cabuérniga. Het is net donker geworden als we aankomen op de camping. Het zou hier prachtig liggen, maar op het moment dat we aankomen, zien we niets van de omgeving, wel een silhouet van wat heuvels of bergen kunnen zijn. Het is ontzettend stil en we horen alleen wat bellen rinkelen… terwijl we de geur van haardvuur opsnuiven. Het ruikt naar Oostenrijk! Voor ons een fijn idee.
Vroeg in de ochtend zien we heuvels om ons heen met mysterieuze laaghangende wolken die in het dal hangen. Een paar uur later komt de zon ook nog eens over de heuvel heen en schijnt zo ons campertje in. Wat voelt het hier vredig aan. We maken ons klaar voor een wandeltocht naar de watervallen. We treffen een sprookjesachtige plek aan: Cascadas de Ursula. We zien een paar watervallen, beekjes en stroompjes en voelen hoe koud het water is en duiken er kort in. Wat een mooi verborgen plekje. We zijn even helemaal alleen op de wereld.
We genieten een paar dagen van de rust, de mooie camping en de fijne omgeving. We zoeken wat reuring op door een dagje naar Comillas te gaan en een bezoek te brengen aan Gaudi’s ‘El Capricho’. Het is één van de eerste huizen die Gaudí ontwierp en dat in Noord-Spanje! Van buiten en van binnen prachtig en met audio-gids ook nog eens interessant om meer ins en outs mee te krijgen. Een echte verrassende aanrader dus.
![El Capricho](/sites/default/files/inline-images/El%20Capricho.jpg)
Al een paar keer zagen we in de verte een glimp van de 'Picos de Europa'. We verlaten Cantabrië en rijden eerst via de kust daarna de bergen in voor een winters avontuur. Hierover lees je meer in deel 3 van deze blogreeks.